Ahmet!işte bizim kaderimizin ruh-i tarifi
Her katre-i lafzında belâ-i nihâl-i zarifi
Bir garib bülbül gibi aşiyanında
Sam vurmuş güya açmamış zamanında
Çarh-ı sahifesinde zemherir-i agu-u efşan
Ne bahar kaldı ne akibet yekten gaib perperişan
Biçare gezdikçe ruy-i zeminde
Asâr boyna kemend takmış keminde
Avareyi duyarım nefasın usul usul
Gördüm ki ciger-sûz eder dem-i husul
Leyl-i târık pûşide neharı âhir üzre
Âlem-i menamda hafakan zahir üzre
Vücud da takat,çeşm de kalmadı fer
Nasıl ama?.Onu bilsen fakr açmışsa acz-alud derler
Âdeme adem mehr-i tenevvür
Belâya bela vecd-i tekerrür
Sebat,fecrden sıyrılıp ye'si bıraktım
Tevsen-i dil aşk-ı münkadd ki Hakkı bulacaktım
Zikr-i fikrim ona raci
Dünya har-ı mihnet masivası faci
Kimini müslim kimini küffar eyledin
Ey Tevfik-i ilâhi dest-i kudretinle seveydin
Kimi ibret kimi hikmet
Hikmetine sual olmaz güller hârda ziynet
İman dile tabibsin hastalık nümayan
Mah gibi rahımız olurdu ıyan
Gaye-i hayale sımsıkı sarılmışsa eşhas
O cehd o gayret en kâvi-i âmâl-ehass
Elbet zuhur eder dil-i tulu
Filvaki eder tarih tekerrür-ü hulu
İnayet,taharriye onu arz-ı hasret
Azmde emelde elzem hilafı akl-kıllet
Çun emel azm-ü keşşafa vasıl
Sen Bismillah de çık yola bak tevfik hâsıl
Gâh bâ gâh me'yus fikirlerden dil-aşub
Beşer işte o an azm-nüşub
Ye'se düşmeye gör bir kere
Bazen sath-ı semada suret-yab
Belki de aks-i enindir mehtab
Veyahut kalb-i zarımda esrarlı yare
Ebediyyen mahkum olunur mu?.Ye'se guş eyle pedere
Zulmet üzerine yağsa düşürürmü ıyali kedere
Pedere esir-i mihnet yok
Kimseden çare yok.Dünyada suhûlet yok
Şu güzer-gâh-ı ömr-ü fânide
Mahv olup gitti.Ey Sani! mevsim-i civanide
Hak-i hasrete mahrum.Göster adlini Hamuşa ne olurdu.
Vâveyl! adâlet-i mahzada,nazar-ı merhametin umulurdu.
(Muammer FINDIK)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder