Hüsn-ü Hamuş

Asuman yekun gam âlem afakî âlemdir

Beyt-ül-makdis şikest kederden.Der ayine-i esrâr-ı kalemdir

Elemde dem çehre-i masum-u âdem

Havf aşikar-ı surette figân ile ruz-u muharremdir

Her saatte sanki ebr-i seyelan-ı dem

Her sine-i suzanda ruh çeşm-i matemdir

Âlâm-ı aşiyan sende ecsad ben diyeyim terane-i kem

Kesb-i liyakatta kayd-ı hestine müsellemdir

Sükûnetperver ne gezer sal-ı halin gavga-yı alem

Dil-gir olan gönüle ümidbahş gafur-u merhemdir

Tâli’-i menhusu feryad-ı melüldür demem

Dünya mülk-i adem insan agaz-ı nev-i ruz-u acemdir

Dâver-i gerdün himem de bulunur mu genc-i direm

İşte çehre-i gabriya fem-be-fem ceremdir

Her cephede âsar-ı sitem seyret o dem

Her haşemde nihan-ı şi’r-i mücessemdir

Siyahpuş oluyor hamuş-u düşiyle mülhem

Sanki bütün esbab-ı mucibe yekzeban-ebkemdir

Ziya-yı hakikat hem sakitane ediyor mübhem

Ey Hüda senden ehl-i aşka bu çarh-ı dem-a demdir

Elemde zevil-i hayat-ı zeval ki silsilesinde matem

Zevi-l-ervaha kadr-i girandır.Elhak halk-ı alemdir

Keder her lahza nefse envar-ı hikem

Mazi bezm-i elest elhamdülillah abd nur-u kıdemdir

Hane-i saâdette  oturur iken

Kulağa çalındı salât oldu saâdet-şiken

Dedim ki hatuna çıksan baksan sağa sola

Âlemi seyreylesen aceb kim gitmiş hak yola

Birazdan geldi hubur

Ölüm ne çare İnşallah habib gösterir sabur

Bu muztarib-i tenezzüh hasıl olunca

Iztırabtan kalb-i harab yüzde tebessüm solunca

Huzur nuş-i zehirdir artık

Taayyüşü mihnet bilip kalktık

Şadırvandan abdest alıp girdik camiye

Namaz hitamı imam başladı ta’mimiye

Zira bekler mi ölü olundu farz-ı kifaye

Hayale hatıra gelmez tereke kalır namiye

Çünkü evlad-ü ıyal ona vamiye

Gelinde kayd-ı kederi görün

Muttasıl esir-i cefâ gûnâgûn

Kucaktaki amandan kam bilmez

Yetmişlik zamandan ahkam silmez

Asırlardır havadis-i devran

Efrad-ı belde hepsi asal-ı demi seyran

İşte taziye evi

Ev mi? Âlem-i gussadan nev’î

Sokaklar dar evler har

Ağıtlar vazeder kubbe-i semaya nazar

Adımlarken kesme arnavut taşları

Dil-şikaf seyrederken gözü yaşlıları

Haneler yarı kârgir yarı ahşab

Adım başı konu-komşu dil-harab

Evler gâh cumbalı gâh saye-ban

Önlerinde çoluk-çocuk gariban

İçlerinde kalb-i safına tesir kaim

Dışlarında yılların harabiyet-i kesiri daim

Nöbetleşe bekliyorlar mesuliyet, vebal ağır

Arşınlarken Ya Fâric duymazmısın kahır

Geçtik sırayla evlerin önünden her birinin

İşte fıtrat mevt-i mevcud-u vacid-i mucid Hayya girin

Cümle kapısı önünde akraba-i taallukat

Gelenlerle hasb-i hal mütedeyyince hakikat

Saâdet-i penagâh bahçeli iki katlı

Kim bilir derununda ne serireler saklı

Gelenlere yer göstermek usulden

Ev bayanlara bahçe baylara nizam-ı fusulden

Çocuklar için her yer oyun ne bilsin

Ocak için ebr-i rahmet bilinsin

Gelenler fasl-ı harif edince hulul

Ki keder-nümayan olur duhul

Kanatlı ağzına kadar açık eksik olmuyor birisi

Hane ber-duş olup azimet çun hemşerisi

En güzel vecibeyi ikame

İhtiyar-ı zahmet edib tutar ârâm-ı idame

İkametgâha girince karşılar avlu seni

Çarh-ı deveran geçirmiştir buruda demini

Bark kargil altı kiler üstü mazhar-ı nimet

Deni olsada beniye semahat-ı kudret

Sıvası toprak ama kireçli

Bundan böyle evlad-ü ıyale kol kanat dirençli

Çıkarır üst kata seni merdiven

Tahta pervaz önünde sardunya,hanımeli,kasımpatı fesleğen

Avlu mahşeri alan

Kıyas edip bahçeyi sanki cennetten arta kalan

Sıra sıra selviler yediveren güller

Şimdi öksüz zeban-âver bülbüller

Bahçede envâ çeşit meyve ağaçları

Yek-diğerine ikram eder amaçları

Yemyeşil zemine dökülmüş elma,armut,erik

Kimi yaygıda kimi taburede kimi de sandalyede oturur ferik

Oradan yanıma geldi Ömer

Yürümeye takadı yok kan çanak gözler

Üst baş dağınık pejmürde

Hali içler acısı insan kaç kez tadar bu hali ömürde

Koluna girmiş diğer biraderi Mustafa

Onunda ondan geri kalır tarafı yok na-safa

İnsanın boğazına düğümleniyor laf-ı ker

Başınız sağolun Rahmetullâhi-aleyh-i ber

İnşallah.Dostlar sağ olsun eksik olmayın

Gösterdiler bana yer buyurun ayakta kalmayın

Selam verip oturdum taburelerden birine

Bir anda daldım gittim derine

Âlem-i zulmat dünya hayatının örneği

Kimi kulaklarını tıkar kimi gözlerini kapar tahkik eder mi yüreği

Sağıma soluma baktım iliklerime kadar hissettim o manzarayı

Dünya meşakkatini unutturur mevt-i muhatarayı

Bahçe dile gelse de efkâr eder mi dostla hatırayı

Hâlet-i ruhiye de temaşâ-yı hoşterin şatırayı

Öbek öbek diz çökmüş safta her yaştan kişi

Görülmez, kaydedilmez cihanın keşmekeşi

Komşu Hasan Ağa selam derken getirdi kendime

Hasb-i hal ederken ortak oldu derdime

Bizler olmasakta kurb-u derecesi

Derece-i şuhud insanlığın mertebesi

Doğru dersin bilmez beşer serseri

İdrak etse kalb “Amentü”eseri

Kurb-u Hüda menba-i cuşan  göz yaşlarına tesiri

Seyyaleden,seyyareye damga-i vahdetin kesiri

Birden ayağı kalktı cemaat

Teşrif eden imam’a  hidemat

İmam Efendi başladı “Yasin’i” tilavete

Merhuma duâ-yı hayr inşallah selamete

Sadece imam mı gelip geçen herkes

Aşk-ı aşr’ı ruha ikram lebalep-ke’s

Kainat-ı mihmet,kainat-ı ibtilâ içinde

Meşâkk-ı hayat geçiminde

Eş dost mahalleli

Anlarlar en acı hali

Bizim burada adettendir

Üç gün üç gece taziye evine iaşe hizmettendir

Derhal tahammül-ü payına

Ehl-i ıyal anı gayret-i sayına

Donatırlar sofraları lebriz

Razık-ı hakikiyi sena ederek yerler simat-ı leziz

Derken kuruldu sofralar

Çocuklar şen şakraklar

Elde kaşık gözde yaş yad edince ol pirin

Bir nebze gamın kesipde tesirin

Kemâl-i itâatle imtisal edince ömür güzariş

Mevla’nın cilvesi düstur lisan-ı halde nümayiş

Birkaç kaşıkla biraz doydular… Derken

Durdu zaman yanık sadâsiyle türkü birden

Herkes pür-dikkat

Başlar öne düştü gözler nemlendi rikkat

“Gayrı dayanamam ben bu hasrete

Ya beni de götür ya sende gitme

Ataşın aşkına canım yakma çıramı

Ya beni de götür ya sende gitme…”

Fakat bu levh-i mahv kim ola

Öğrendik ki zevce-i sadıka .Ya Rabb halı n’ola

Kurb-i mesafede nüvah-ı cûşân

Hane lerzeye gelerek avam reyyan

Yetimler ağlayıp duruyor

Gelip geçen ”Ağlaması niçin?” diye soramıyor

Kulun belâsına “Bu acı niye?” sensin Muakkib

Gafur “Sen değil mi?” sensin Mukallib

Elbette bunda sırr-u hikmet var

Gafur-ur Rahimsin hıdareye sekine indir.Âşk-ı yâr

Lâkin kulunu sevindirmek sana yaraşır

Ki âşk-ı bâden dillere dolaşır

İşte kayd-ı maziye düşelim şerh

İnsanlık akrep ile yelkovan arasında dehr.O da berh

(Muammer FINDIK)