Hüsn-ü Hamuş

Âşk-u rebinin efsunlu vuslatına özlem her anımda
Bir buse ile aldın can bende değil cananda

Gönül sarayını gülüstana çevirdin âşk-u nârında
İki cihanıda iştibşar-ı mamur eyledin bir çift mahrem-i kelâmında

Ta ki bezm-i elesten feleğe der-kenar eyledi şükürünü
İşvel-i edâsı kıskandırır gülşen-i gülü

Leyal-i hasret ah ederken neva-yi neyin bülbülü
Mehtap bile imrenir gülçehreli yüzünü

Ey Hamuş geçti ömr-ü fenâ ehl-i dünyadan ne gördün
Derd-i tasadan gamdan başka ne gördün

Tevellüd-ü mevt'e kadar dâr-ı mekanı mâtemhâne gördün
Reçete-i kurtuluşa rabb-ül rahmeti gördün

(Muammer FINDIK)