Hüsn-ü Hamuş

İlâhî tecelliler nurlarını,sırlarını kalbime bast
Bast maksud.Maksad ancak kullukta ki kast

Ey yeniden şahlanmış ter-ü taze irfan
Ey dest-güzar beşeriyyet iddifan kulluk desfan

Her vecihte dem-beste vicdanlar meftun
Safvet-i kalb nurun ile olur guna-gun

Bağı yârende gül açmış bülbül eder avaz
Hârim-i cana nakkaş olmuş esman dil-nüvaz

Rızk-ı halkından hem tab hem guş eder avalim
Bunu idrak-i varidat hayalim

Esbab-ı mucibe şevk-i demle eyler ragıb
Derun-i fikrim varıb huzurunda der kullukta sagıb

Hem ruy-i zeminde beşeriyyet,nebatat Rabbi bilir anı
Semalar âlemler yaprak yaprak vasfınla kanı

Kalb ve akıl iki ayrı buud yüz yüze bakar
Evham zail olur nurunla kalbten perdeler kalkar

Devr-i felek O'na davet O'nda mücerred-i nefs
Sadr ile âlem nam-ı celilin nikab-ı keşfinden mümerred-kafs

Nur-i Kuddûs'i kibriyam vâcib-ül vücud'un hergiz
Âdem nefsine dûçar katından tard edildin.Bi cümle zübabdan biliriz

Ey Ma'bud seni bilmemek haşyet-i Hâkk senden ırâk gaflet
Zahirde gafil değil batında sine-i ataşınla halvet

Âşk-u nârınla kor olup sidre-i pervaz
Kalbim aşkına aşiyan aşksız koma ahvalim dehşet-endaz

Esma-i sıfatın pür-esrar-ı âlî
Vasfı tahakkukun ashâb-ı irfana muttali

İsterim lütfunu Ya Rabbi kahrın olmasın aşikâr
Tek emelim boynu tasmalı kıtmire âsân olsun kâr
(Muammer FINDIK)