Hüsn-ü Hamuş

Kışı yaşamak bahara tatlı vuslat
Hikmet deryasına açılan gönüllere mislat

Zemheriler gülistana özlem bu devranda
Karanlık nura gark ruhaniler seyranda

Himmetin nisbetinde gayen mahiyet
Besten bitmedi gül yüzlüm hassasiyet

Nurefşan ikliminde rahle-i tedrisatı
Canana ermektir kemâli aşkın hasenatı

Simalar ayrı olsada niyetler halis
Çöl-kutup farketmez bahtiyar i'tikad muhlis

Dilde ahval kalbte üns ve sevinç
Öteden ruhaniler nefes verir davan dinç

Her gönüle yüklenmez bu âlî dava
Nefsinden sıyrıl kalmaz heves heva

Vecd-âlud sende âlemlere daya merdiven
Sabr-ı sebat hamdele elhak derdi veren

Ne sevab ne ikab meşkinden canhıraş
Cennet nağmeleri nefesine yoldaş

İhlâs ruhu ile coşar cemaline müştak
Kalû belâdan esma-i ilahiyene visali iştiyak

Atmosferinde göz açsada derdi maişeti sen
Dönmek ister gaye-i hayalinden etme men

Âşk-u nârından meftun
Senden geldik sana rabıta kulun

Ab-ı hayat sunar kasesinden
Ruhlar huzur bulur her daim sesinden
(Muammer FINDIK)