Hüsn-ü Hamuş

Ömür geçti ömr-ü semere hiçte
Hezeyan, feveran gözler sabit-i kadim göçte
Hafakanlar sarmış bedeni hercümerçte
Eleman medet rahmeti güçte

Derde müptela gençlik depreşir
Hüda'nın takdiri ötelerden beşir
İzmihlal yok nam-ı celilin neşir
Gönüllerde ruhlarda nuru tulu teşhir

Cennetin etrafı dert sıkıntı ile müşkil
Men edende verende rabb-ül âlemin bil
Rıza-i ilâhi imtihan yeri lezzeti kederi sil
Omuzlara yüklenmiş bu yük eşref-i mahlukat asil

Amenna ne mekân ne devir
Işıktır furkan sayfaları çevir
Yokluğunun acısı ruhuma revir
Sebeblere takılıp kalma kulluk emir

Her şeyde esman zahir
Özün sözün tahir
Âlem vuku sensin sani-i mahir
Kelâm-ı kadim ile-l-ebed ahir

Âlem var âlemden içeri
İdrak eden olur beri
Ruhuma kazınmış sevdanın eseri
Dönmezem her daim yanında yeri

Gözlerden yaşlar akar elveda merhaba
İdealsiz gayeler olur heba
Varlık ona teba
Merkezde o yoksa fersiz çaba
(Muammer FINDIK)