Hüsn-ü Hamuş

Gaye-i hayel nevbahar olunca önemli mi eb'âdı
Belâ-i musibet semte uğrar mı kul hakk-ı yâdı

Binbir reyhan-ı ıtr ile teneffüs eder nebatat az mı
Eşref-i mahlukat olarak halk-ı veci uyanmaz mı

Her âlemde seyyale,seyyare şuunat şebeke
Kitab-sünnet hep Onu ikrar Hüda'yı idrake

Onun namıyla taşı şak eder kökü nazeniniyle
Cehennemin çehresinde ince bir perde nefs eniniyle

Heva-vü heves perdesini yırtan ruh ona ram
Ma'şuka sa'y-ı visal vech-ül arz biârâm

Zahmette rahmet ötelere yollar sarp gibi
Takılıp kalma belâya esfel-i sâfilîn nisyanın dibi

Dünya üzerine gelsede kudsi vazife riayet-i ifa dinin
Yeise ne hacet cedd-i imanı mazinin

Arayanlar bulur yolda kalmışlara meded nefesin
Arştan ferşe inançlı ruhlara feyz-bahş sesin

Âşk-u dem ile bâde-i ikbal hakinden
Cennet vadilerine seyr-ü sefer cemâl-i pakinden

Ruhu teslim ederken yâr-ı Allah'a
Yevm-i mahşerde hem şefaat hem komşu eyle Resülullah'a
(Muammer FINDIK)